KIM BYLI GLADIATORZY ??? |
|
W starożytnym Rzymie gladiatorzy (nazwa ta pochodzi od łacińskiego słowa gladius – „miecz”) wywodzili się z różnych grup społecznych. Najczęściej byli to niewolnicy, skazańcy, pospolici przestępcy, niewypłacalni dłużnicy lub jeńcy wojenni. Zdarzało się, że zostawali nimi ludzie wolni – często arystokraci pragnący odzyskać sławę. Jednak cesarz Witeliusz w swoim krótkim okresie panowania opublikował dokument zabraniający im walk. |
|
Gladiatorzy nie mieli przed sobą żadnej perspektywy poprawy sytuacji społecznej. Ich życie nie miało żadnej wartości, traktowani byli jak przedmioty, a wszelkie zyski, np. z bardzo popularnych zakładów, zawieranych na arenach przez publiczność, przypadały ich właścicielom. Dla nich nagrodą była jedynie możliwość dalszego życia. |
|
Mimo tego nie lekceważono ich, lecz stale kontrolowano. Gdyby bowiem ci przeszkoleni w walce i nie mający niczego do stracenia ludzie zjednoczyli się, mogliby przejąć kontrolę nad Rzymem. Wyciągnięto odpowiednie wnioski z lekcji, jaką było powstanie pod wodzą Spartakusa. Jeżeli niewolnik podniósł rękę na swojego pana, prawo karało śmiercią nie tylko jego, ale wszystkich niewolników z służących w danym domu. |
![]() |